۵۵

دلت را به دست قاصدک نسپار
ممکن است روی شانه ی یار اشتباهی بنشیند

۵۴

مثل کوچ کردن پرنده ها باش
زمستان آینده برگرد

53

از بس نیامدی
آرزوهایم را به محال
گره کوری زدم

52

سلول مرده ای در من
دیگر متولد نخواهی شد
جایت را سلول تازه ای می گیرد
به همین زودی...

51

برف صدای پای آرزوهای من است
همرنگ نداشته هایم
سفید پر رنگ
آهسته و پیوسته

50

مثل مداد نوک شکسته
هی میتراشند مرا

-

تو مرا نگران ميكني

مثل از دست دادن تمامي داشته هايم